در همان ساعات اولیه پس از حادثه، کانالها و رسانههای محلی در گوشهوکنار میهن با مسئولیتی ستودنی و حماسی، به انتشار دقیق، شفاف و مداوم اخبار و اطلاعات پرداختند؛ حضوری که نهتنها بازتابدهنده درد و تأثر عمومی بود، بلکه به بستری برای شکلگیری فضای همدلی و حمایت اجتماعی تبدیل شد. به گزارش خبرنگار کوهنانی نیوز […]
در همان ساعات اولیه پس از حادثه، کانالها و رسانههای محلی در گوشهوکنار میهن با مسئولیتی ستودنی و حماسی، به انتشار دقیق، شفاف و مداوم اخبار و اطلاعات پرداختند؛ حضوری که نهتنها بازتابدهنده درد و تأثر عمومی بود، بلکه به بستری برای شکلگیری فضای همدلی و حمایت اجتماعی تبدیل شد.
به گزارش خبرنگار کوهنانی نیوز ،حادثهی تلخ و خونبار تروریستی اخیر که بیدلیل و بیهدف، جان انسانهای بیگناه را گرفت، از همان آغاز در ادبیات رسانهای و افکار عمومی بهدرستی “عملیات کور تروریستی” نام گرفت؛ عملیاتی که گرچه با هدف ایجاد رعب، وحشت و تزلزل امنیتی طراحی شده بود، اما در عمل نهتنها نتوانست خللی در اراده و استقامت ملت بزرگ ایران وارد کند، بلکه سبب شد تا موجی از انسجام، همدلی و هوشیاری ملی سراسر کشور را دربرگیرد.
در همان ساعات اولیه پس از حادثه، کانالها و رسانههای محلی در گوشهوکنار میهن با مسئولیتی ستودنی و حماسی، به انتشار دقیق، شفاف و مداوم اخبار و اطلاعات پرداختند؛ حضوری که نهتنها بازتابدهنده درد و تأثر عمومی بود، بلکه به بستری برای شکلگیری فضای همدلی و حمایت اجتماعی تبدیل شد.
در ادامه، فضای مجازی به صحنهای کمنظیر از همبستگی ملی بدل گشت. چهرههای برجسته هنری، فعالان سیاسی و اجتماعی، مردم عادی و گروههای مختلف قومی و فرهنگی، با انتشار پیامها و تصاویر حاکی از همدلی، پیام روشنی به جهان مخابره کردند: «ایران در برابر ترور، ایستاده و یکپارچه است.»
شعارهایی همچون «در کنار همیم»، «متحد علیه تروریسم»، «هموطن، تسلیت»، و «چو ایران نباشد تن من مباد» تنها واژگانی احساسی نبودند، بلکه تجلی ارادهی تاریخی ملتی بودند که بارها و بارها در سختترین بزنگاهها، خویشتن را در آینهی وحدت و ایستادگی بازتعریف کرده است.
با وجود تلاش بیوقفه رسانههای معاند برای تفرقهافکنی و القای فضای ناامیدی، ملت ایران این بار نیز، بهرغم اندوه، بهرغم خشم، از مسیری آگاهانه عبور کرد و با رویکردی مسئولانه و منسجم، چهرهای پرصلابت از خویش به جهان نشان داد.
این حادثه نهتنها نشانی از خباثت دشمنان این مرز و بوم بود، بلکه گواهی دیگر بر بلوغ اجتماعی و سیاسی مردمی است که امنیت و یکپارچگی را نه در سایهی ترس، بلکه در سایهی خرد، همبستگی و اعتماد متقابل با حاکمیت و نهادهای امنیتی پیریزی کردهاند.