بررسی ابعاد پنهان کاهش نرخ باروری و پیامدهای جمعیتی برای آینده کشور
به گزارش پایگاه خبری کوهنانی نیوز ،برر سی سالهای اخیر، کاهش نرخ رشد جمعیت به یکی از دغدغههای اصلی مسئولان و کارشناسان حوزه جمعیتشناسی در ایران تبدیل شده است. بر اساس آمارهای رسمی، نرخ باروری کل کشور از بیش از ۶ فرزند به ازای هر زن در دهه ۱۳۶۰، به کمتر از ۱.۷ در سالهای اخیر رسیده است؛ نرخی که کمتر از سطح جانشینی جمعیت است و در صورت تداوم، منجر به پیری سریع جمعیت ایران خواهد شد.
کاهش جمعیت نهتنها باعث کاهش نیروی کار جوان و مولد میشود، بلکه فشارهای اقتصادی و اجتماعی سنگینی را در آینده به کشور تحمیل خواهد کرد؛ از جمله افزایش تعداد سالمندان، بار بیشتر بر سیستمهای بازنشستگی و درمانی، و کاهش پویایی اقتصادی.
در همین حال، بسیاری از خانوادهها به دلایل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی از فرزندآوری خودداری میکنند. گرانی مسکن، نبود شغل پایدار، نگرانی از آینده فرزندان و کاهش حمایتهای دولتی از جمله عوامل مؤثر در این روند محسوب میشوند.
کارشناسان معتقدند که ایران نه تنها نیازمند افزایش جمعیت است، بلکه این افزایش باید برنامهریزیشده، هدفمند و مبتنی بر توانمندسازی خانوادهها باشد. به بیان دیگر، جمعیت بیشتر زمانی مزیت خواهد بود که در کنار آن، بسترهای لازم برای آموزش، اشتغال، مسکن و بهداشت فراهم شود.
در نتیجه، پرسش اصلی این نیست که “آیا باید جمعیت افزایش یابد یا نه؟” بلکه این است که “چگونه میتوان شرایط را برای فرزندآوری و رشد جمعیت، بهگونهای منطقی و پایدار فراهم کرد؟”